Project 52 week 37

Veel te lang geleden postte ik een foto voor mijn Project 52. Ik zou er eigenlijk een andere naam voor moeten bedenken Maar goed, week 37: op het strand. Met z'n blote voetjes in het zand, natte broek, vieze handjes, klontjes in zijn haar. Hij vond het heerlijk: Pietje - Bel - to - the - max!

Pinterest Favourites #6: summer bliss

Fuck
Yeah

Summer is coming

And I'm having a little break ...


Credits: pretty pastels in Parijs | rabbit ice cream, de liefste | things with walls (source unknown) | verliefd op deze look

The launch of The Green Gallery

Foto door Linda Stulic voor The Green Gallery

Met een onmogelijke deadline hijgend in onze nek, waren afgelopen weken een rollercoaster aan emoties. Er is gelachen, gemopperd en een klein traantje gelaten. Maar dankzij een geweldig team bleek het onmogelijke mogelijk en beleefden mijn collegae van Bloemenbureau Holland en ik afgelopen donderdag een sprookjesachtige launch van het e-magazine The Green Gallery. 

Een magazine waarin we de schoonheid en de vergankelijkheid van de natuur vieren. Waarin bloemen en planten worden gepresenteerd als muzes voor liefhebbers van food, fashion, art en interieur. Een magazine wat onder creatieve leiding van Nancy Berendsen (en haar team) én in samenwerking met internationale liefhebbers van bloemen en planten voor een keer tot leven kwam om daarna voor altijd verder te gaan in de online wereld.

Foto RVDA voor The Green Gallery

De meest beroemde galerij van allemaal, die van het Rijksmuseum in Amsterdam was (naar een idee van The Gardeners) door de toparrangeurs van The Wunderkammer omgetoverd tot sprookjesachtige bos- en bloemrijke omgeving. Aan de allermooiste lange tafel ooit nam een (inter)nationaal gezelschap pers en contributors plaats voor een uniek pop-up diner van de hand van food designer Katja Gruijters. We dronken cosmopolitans met orchidee en aten chocolade met kanten bloemenprint, ondertussen genietend van de feeërieke klanken van Eefje de Visser.

Het was een DROOM. 

Met na al die maanden, weken, dagen, uren en minuten als hoogtepunt de lancering van het magazine. Wat dit keer helemaal in het teken staat van bloemen. 

Ik ben ongelofelijk trots dat ik dit project mag trekken en samen met een enthousiast en getalenteerd team nu aan jullie mag schenken.  Laat je prikkelen door florale couture, hedendaagse interpretaties van een oude meester, zinnenprikkelende bloemengerechten, interviews met vakidioten en vergeten bloemen die je na dit nummer nooit meer zult vergeten. Be astonished!

Wil je op de hoogte blijven van The Green Gallery? Volg ons dan op Instagram, Pinterest en Twitter. En laat ons vooral weten wat je ervan vindt!

Just a perfect day ...

Nog steeds drukke tijden hier. Als er dan een momentje is om er even tussen uit te knijpen, grijp ik die kans natuurlijk met beide handen. Wat ik dan het liefste doe? Erop uit met de mannen. Een beetje wandelen, paardebloemen blazen, theetjes drinken, dieren kijken, ... nothing fancy. Zorgboerderij De Buytenhof is dé plek waar dat allemaal kan. Hier geniet je - onder de rook van Rotterdam - van het heerlijke boerenleven en de rust van het platteland. Precies wat ik zo af en toe nodig heb. 

~ Mooie dag!

"So in love" watercolor painting by Meg Biram

The 52 Project 11/52

Even dacht ik er aan te kunnen ontsnappen, maar helaas die vervelende griep kwam ook bij mij op bezoek. Ik had het kunnen weten. Hij hing al eerder bij ons rond. En als je denkt, ha daar gaat t'ie weer ... blijft t'ie toch nog een beetje langer. De man des huizes weet als ervaringsdeskundige precies hoe dat gaat en stelt kordaat zijn diagnose als ik gekreukeld, hoestend en proestend uit bed rol "Ja, je zit duidelijk in De Tweede Dip". Goh.

Hoe dan ook, het resultaat is dat ik, na mezelf al een week naar kantoor gesleept te hebben en vroeg naar bed te zijn gegaan, ook het hele weekend als een vaatdoekje op de bank of in bed hang. Gelukkig wordt ondertussen alles uit de kast getrokken om de kleine man lekker bezig te houden, want die schijnt juist dit weekend uitgekozen te hebben voor een flinke energy boost. Lekker naar buiten en veel stempelen is het recept (stickers en stempels = goud!).

Ik kruip weer onder de wol. Als iemand een goed recept voor mij heeft; ik hou me aanbevolen ... van Harte.

Linking with Jodi.

MONO NO AWARE

Dit beeld kwam ik op Pinterest tegen en deed me denken aan een artikel wat ik een paar weken terug op Kinfolk las over het Japanse principe Mono no aware: het begrip dat de mooiste momenten in het leven ontstaan vlak voor het moment ten einde is. Mono no aware gaat over de acceptatie van de vergankelijkheid van het leven. Japanners zien volgens dit concept de schoonheid en diepere betekenis van een levenscyclus. 

Mono no aware leert je als het ware niet te treuren om voorbijgaande zomers, maar laat je onder een boom met bloesems zitten die al haar blaadjes verliest om daar op dat moment ten volste van te genieten en zo de laatste momenten van de zomer te vieren. Mono no aware leert je nú te leven en lief te hebben. Nu te zijn. Nodig vrienden uit, blijf laat op, geniet, dans. Want dit moment, deze kans, dit seizoen zal voorbij gaan. Leef en beleef het zolang het kan.

In deze foto zie ik het vieren van de schoonheid van de natuur en eigenlijk (metaforisch) het leven in al haar facetten. Ik zie hoe mooi het was en daardoor hoe mooi het is. Het zet alles in perspectief. Shot by Billy Kidd. De hele serie bekijk je hier. En het artikel lees je hier. 

~ Mooie week!

The 52 Project: 8/52

Hallo! Ik was er eventjes tussenuit. Ik heb een hele leuke baan waarvoor ik al naar meerdere plaatsen in Europa ben geweest. Afgelopen week was dat een hele speciale plek in Barcelona. Een droom (daarover een andere keer meer)! 

Ik vind het heerlijk om te reizen, maar het is ook fijn om na zo'n trip weer gewoon thuis te komen. Dit keer was ik drie dagen weg. Zo lang was ik al een hele tijd niet - sinds de geboorte van Joris - van huis weggeweest.  

En dat was best even wennen. Toen zijn vader vertelde dat Joris een nachtje bij hem in bed wilde slapen omdat hij "z'n mamaatje" zo miste, had ik het best even zwaar. Waarmee het bewijs is geleverd dat ik echt een enorm weekdier ben geworden, ... want wat is nu drie dagen?!

Als ik 'm nu op bed leg, checkt hij voor de zekerheid wel (elke avond) even of ik niet weer met het vliegtuig weg ga :)

Linking with Jodi.

The 52 Project: 6/52

"Together is a wonderful place to be."

Helemaal niet scherp, maar I don't mind, de liefde is zó lief... Linking with Jodi.

Mijn favoriete dag ...

* All I need is tea and warm socks * 

Zondag is mijn favoriete dag van de week. Een dag waarop we (vaak) even helemaal niets moeten. Na een aantal drukke dagen en werkreisjes naar het buitenland afgelopen weken, ben ik er vandaag extra aan toe. 

Gewoon ik (in pyjama all day), mijn mannen, liters warme thee, comfort food*, een easy going playlist op Spotify, een stapel magazines, Netflix en that's just it ... Deze zondag mag nog wel eventjes duren. 

* We probeerden dit ontbijtje: heerlijk!

Hoe breng jij je zondag het liefste door?

Project 52: the days are long, but the years are short

Voordat ik instapte heb ik lang getwijfeld of ik dat überhaupt wel moest doen. Is het wel verstandig om foto's van je kindje op het wereld wijde web te delen? Waarop ze wellicht tot in de lengte der dagen blijven staan en je niet goed weet welke reis ze nog meer afleggen? Waar hij ook niet zelf voor kiest, maar wat 'm eigenlijk wordt 'aangedaan'? Door mij. Natuurlijk met instemming van papa. 

Er zijn legio redenen om vooral niet mee te doen aan zoiets als Project 52: een persoonlijk foto-project waarbij je elke week een portret van je kindje maakt en deze online deelt. Laat ik voorop stellen dat ik alle meningen respecteer en heel goed begrijp als jij er voor kiest dat inderdaad niet te doen. Wat mij prikkelde om het tóch te doen was (onder andere) de uitspraak van Gretchen Rubin in haar boek The Happiness Project: "The days are long, but the years are short"

De initiator van Project 52 legt dit als volgt uit: "Indeed, our days of mothering babies and young children can be tiring and messy; a cycle of washing, settling, cleaning and playing. Sometimes they're monotonous and seemingly endless. But then, without so much as a blink, the sleepless nights and mornings at the park are over, and we're sending our children off to school, hesitantly cutting the metaphorical cord once again." 

En zo is het. Met het portretteren van je kindje leg je verschillende momenten vast. Je ziet zijn groei, zijn onschuld, zijn verwondering, zijn jeugd. Bijzondere momenten, maar ook de 'gewone' momenten. Je vangt de tijd in jullie eigen verhaal. Voor mij is het een extra motivatie - of noem het een stok achter de deur - om aan zo'n project als dit mee te doen. Ik sta er bewuster bij stil. 

Op deze manier heb ik een waardevolle reeks herinneringen vastgelegd. En heb ik mijzelf uitgedaagd (geïnspireerd door anderen) om dat steeds beter te doen. Terugkijkend op afgelopen jaar - waarin ik niet eens 52 portretten deelde, maar 'slechts' een stuk of 33 - voel ik ongelofelijke trots en dankbaarheid voor ons kleine, dappere mannetje die zich ontwikkelt tot een geweldige, leergierige, ondeugende en ondernemende peuter. 

Tegelijkertijd voel ik inderdaad ook iets van weemoed. Voor de tijd die zo snel verstrijkt. Als ik naar de foto's kijk, mis ik ook de kleinere versie van Joris. Vanaf het moment dat ik zijn kleine, warme lijfje voor het eerst in mijn armen kreeg. Het lijkt zó lang geleden. Ook in 2015 stap ik daarom weer in. Want als ik naar hem kijk, écht naar 'm kijk, dan staat de tijd even stil.

Bovenin het eerste portret van dit nieuwe jaar. Joris in de speeltuin met rode vingertjes van de kou. Hieronder een kleine selectie van mijn favorieten van 2014. Nieuwsgierig naar de rest? Als je in het zoekvenster rechts '52 Project' ingeeft, zie je ze allemaal. Mooie dag!

Exposé: een serie bijzondere portretten

Zoals ik hier al zei doe ik dit jaar niet aan goede voornemens. Op een of andere manier ontstaan die bij mij vaak uit een gevoel van schuld en als ik er dan (wéér) niet in slaag om me eraan te houden, kun je je vast voorstellen hoe ik me voel. Ik neem me liever voor er op élk moment van het jaar het beste uit te halen. Aan het begin van het nieuwe jaar kijk ik wel graag vooruit naar de leuke dingen die in het verschiet liggen. Zowel op persoonlijk vlak als zakelijk. 

Een daarvan - op zakelijk gebied - is Exposé. Een serie video's waarin mensen met een bijzondere passie voor bloemen en/of planten worden geportretteerd. Om hier samen met mijn collegae, Hotel Rebel - met achter de camera Mathilde Karrer - aan te werken, is een feest. We spreken mensen uit alle windstreken en uit verschillende vakgebieden; van Londen tot Parijs, Amsterdam en Barcelona, van ontwerpers, arrangeurs en kunstenaars tot 'gewone mensen' met een bijzonder verhaal.

Eind december beet Master Florist Menno Kroon de spits af. En ook al is de eerste video helemaal in kerstsferen, zijn visie is absoluut tijdloos. Het is geweldig om te horen waar hij zijn inspiratie vandaan haalt en hoe zich dat als een zaadje in zijn hoofd plant om in de loop van de tijd uit te groeien tot een prachtig concept. Zijn devies: 

"Kijk en observeer. En als je kijkt, neem dan ook echt waar! Zie je iets dat je raakt, volg dan je eigen verhaal. Laat je inspireren door anderen, maar ga niet kopiëren. Kies voor eigenheid!"

Een wijsheid die natuurlijk veel verder reikt dan alleen bloemen en planten. 

We bezochten hem in zijn inspiratiehuis in Cothen: een fantastische plek die je niet onberoerd laat. Na het zien van die plek wil je eigenlijk nog maar een ding: een fantastische kamerplant in huis halen om tot in de eeuwigheid te vertroetelen of een geweldige bos bloemen aanschaffen als statement piece voor op tafel. Kijk je mee en laat je weten wat je er van vindt?

Fotocredits: Mooiwatbloemendoen.nl en Mooiwatplantendoen.nl

I wish all of you ...

Ja 2015, here we go! Ik hoop dat jullie een fijn Oud & Nieuw hadden. Misschien geniet je nu nog wel van een paar heerlijke vrije dagen. Net als ik. Maandag ga ik weer aan de slag. Maar dat is dan. Nu wil ik jullie vooral heel veel goeds wensen voor een mooi nieuw jaar. Aan goede voornemens doe ik niet, maar als ik een wens mag uitspreken dan zou het deze zijn. Tot gauw!

Credit image: thegoodvibe.co

Christmas 2014

Follow my blog with Bloglovin

Boehoeeeee Christmas is over. I hope your days were as merry as ours. We surrounded ourselves with those we hold dear, we ate some (actually too much) delicious food, had some great Christmas presents and lots of laughter. It was magical. Speak soon!  

Linking with Jodi for Project 52. This is 51/52... the end is near.

Project 52 - week 44

Het eerste weekend van november voelde als april. Het was heerlijk. Deze foto's maakte ik zondagochtend bij Villa Augustus. Vanaf binnen zag ik mijn mannen staan en een gevoel van onvoorwaardelijke liefde en trots overviel me zomaar ineens. Gelukkig bedacht ik me ook nog dit moment vast te leggen. 

The first weekend of November felt like April. The weather was so soft and nice. I made these pictures at a lovely Hotel - Restaurant (with stunning garden) called Villa Augustus. When I saw my boys standing there I was suddenly overwhelmed with love. I'm so proud to be part of their tribe. And I'm glad I took these pictures. 

Linking with Jodi for Project 52. 

Autumn: time to cosy up and take it slow

Herfst: ik ben er gek op. Wij hadden de open haard al even aan. Warmend voor het vuur nam ik mezelf voor het de komende tijd een beetje slow aan te doen. De trend van 2014 - als je het mij vraagt - om aan te geven dat je iets met aandacht doet en er de tijd voor neemt. Klinkt goed toch? Slow dus; even een tandje terug om een uurtje in de vlammen te staren, een regeltje of wat te breien, een boek te lezen, een brood te bakken... Gewoon, omdat het kan. Zou het lukken?

I love Autumn. A few days ago we already sat in front of our fire place. Warming at the fire I made a promise to myself: it's the perfect time for taking it a bit more slow. To give my full attention to the world around me and take some extra time for doing so. Sounds good doesn't it? Taking it slow to just sit in front of a fire, knit a really long and warm scarf, read a book, meet a friend, bake a bread... just because. Do you think I will manage?

Credits: 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9

Project 52 - week 33

Joris is twee jaar! De regen kwam zondag de hele dag met bakken uit de hemel (en dan dan te bedenken dat Joris zijn entree maakte toen het 36 graden was!), dus het zomerse tuinfeestje wat ik gepland had, zat er helaas niet meer in. Maar het mocht de pret niet drukken. Met z'n allen binnen was net zo leuk. Joris heeft enorm genoten van zijn dag!

Joris is two years! Unfortunately, it rained all day (can't believe I gave birth with 36 degrees!). The summer garden party I had in mind couldn't go through. But nevertheless we had great fun. With everybody inside it was kind of cozy. Joris had such a great day!

Linking with Jodi for Project 52.

The 52 Project: week 26

Oh boy, ik loop steeds meer achter. We zitten inmiddels in week 28, maar dit is een foto van week 26. Ik moet even kijken hoe ik dit ga nog inlopen. Deze foto wilde ik in ieder geval niet vergeten, want ook dit is Joris: heerlijk ondeugend. Kijk die ogen! Boefje.

PS als je onder het bericht op het label '52 project' klikt, zie je alle foto's tot nu toe. Leuk om 'm zo te zien groeien! Het is echt al een heel ander kind dan op de eerste foto.


Oh boy, again I missed a few weeks. This is a picture of week 26, but we are already in week 28. Hope to get back on track soon. Anyway I really wanted to include this picture in his series because this is another (fun) side of Joris: a little bit naughty. Look at his eyes!  

PS if you click on the label '52 project' below this blog post you will see all the pictures until now. It is really nice to see him grow. And look at this picture and the first one. What a huge difference.

Linking with Jodi for the 52 Project. Have a glimpse at this Oregon-boy at heart. Very, very cute.

Île de Ré

Vorig jaar werden we een beetje verliefd op Ile de Re; een heerlijk vakantie-eiland langs de Zuid-West kust van Frankrijk. Afgelopen twee weken bezochten we ons droomeilandje weer en het was liefde op het tweede gezicht! Komende maand zal ik je laten zien waar we zo enthousiast over zijn en neem ik je mee op een kleine tour over het eiland. Vandaag alvast een kleine (sfeer)impressie. 

Ga je mee?

Ile de Re is een klein eiland van zo'n 85 vierkante kilometer. Dit idyllische eilandje bereik je via een lange tolbrug vanaf La Rochelle. Bewoners noemen het eiland liefkozend 'La Blanche' om haar kenmerkende witte huisjes met mooie pastelkleurige (veelal groene) deuren en luiken. 

Het eiland staat vol met stokrozen die de oude geveltjes sieren. Je vindt ze er in talloze kleuren; van dieppaars (bijna zwart) en warm rood tot zacht geel en sereen wit. 

Zodra je voet op het eiland zet vallen alle dagelijkse beslommeringen direct als een last van je schouders af. Het leven gaat hier echt een beetje trager en het credo luidt dan ook ‘Rustig aan en genieten!’.

De kust van het eiland biedt op elk moment van de dag andere en eindeloos mooie uitzichten. De lucht ruikt er zilt en het zal je niet verbazen dat het eiland een levendige visserij-cultuur heeft.

Volgende keer neem ik je mee naar het strand en een aantal leuke dorpen. Ben je er dan weer bij?

The 54 project - week 25

Joris is een heerlijk kind. Altijd druk. Hij kletst de hele dag door. Zelfs al kleine zinnetjes! Hij lijkt zijn wereld tegenwoordig in sneltreinvaart te ontdekken. Ik verval - waarschijnlijk tot vervelens toe - in herhaling, maar man oh man, wat gaat het toch hard.

Joris is a great kid. Always busy. Talking all day long. Even little sentences. Nowadays he seems to explore his world at breakneck speed. Sorry, I say this all the time, but time really flies. 

Linking with Jodi for The 52 Project. Almost half way!

Enjoying the simple things in life

Een paar dagen vrij. Zo fijn! Afgelopen weekend begonnen we met een weekendje weg met vrienden. Heerlijk lunchen aan het strand in het Zeeuwse zonnetje. Instant vakantiegevoel. Ik ben aan het breien. Deze bolletjes - heerlijk zacht en ze ruiken zelfs lekker - komen in een zomers sjaaltje. Ze zijn er in alle kleuren van de regenboog en je koopt ze hier. Ik koos voor silver en, mijn favoriete kleurtje van dit moment, peach. Verder maakte ik granola op basis van dit recept. Makkelijk, lekker en gezond. En ik geniet vooral heel veel van onze kleine man. En de week is nog niet voorbij. Yay!

This week is all about relaxing. I have a couple days off. Last weekend we enjoyed time with friends. We had a sunny lunch at the beach. It really felt like holiday! Further I made some granola which is very easy and tastes real good (find the recipe here). I've started a new knitting project with this very soft, hand dyed bamboo (you can buy it here). And last but not least I am spending some quality time with my little boy. Who is getting smarter every day. And this week is not over yet. Yay! I hope you enjoy yours.