Project 52 week 37

Veel te lang geleden postte ik een foto voor mijn Project 52. Ik zou er eigenlijk een andere naam voor moeten bedenken Maar goed, week 37: op het strand. Met z'n blote voetjes in het zand, natte broek, vieze handjes, klontjes in zijn haar. Hij vond het heerlijk: Pietje - Bel - to - the - max!

The 52 Project: 15/52

De weekenden dat we even helemaal niets 'moeten', zijn vrij zeldzaam, maar o-zo-fijn! Afgelopen weekend was het er zo een. Gewoon wakker worden en bedenken wat je zult gaan doen. Het weer werkte mee, dus het werd een spontaan bezoekje aan de dierentuin, uitwaaien op het strand en eindeloos van de glijbaan in de speeltuin. Een ijsje. Nog even fietsen. Ik breide een paar pennen, klungelde wat met mijn nieuwe camera. Er werd heerlijk gekookt en we dronken een wijntje. 

Gewoon wij. 

Hij genoot met volle teugen.

~ Mooie week.

Linking with Jodi's' Project 52. 

The 52 Project: 12/52

Deze dromer had een pittig weekend. Hij had koorts en zat duidelijk niet lekker in zijn velletje. Hij viel onrustig (en laat!) in slaap en werd meerdere keren midden in de nacht wakker. Niet van plan om snel weer te gaan slapen ... Joris is normaal een hele goede en makkelijke slaper (net z'n vader), dus het was voor ons ook even doorbijten. Gelukkig krabbelt hij er weer langzaam bovenop. De praatjes komen terug en de nachten worden weer langer. Fijn! 

PS 1: zijn 'net-uit-bed-haar' is toch geweldig? 

PS 2: ik moet écht een project maken van die speen. Iemand nog leuke tips om 'm in de wilgen te hangen?

Linking with Jodi for the 52 Project.

The 52 Project 11/52

Even dacht ik er aan te kunnen ontsnappen, maar helaas die vervelende griep kwam ook bij mij op bezoek. Ik had het kunnen weten. Hij hing al eerder bij ons rond. En als je denkt, ha daar gaat t'ie weer ... blijft t'ie toch nog een beetje langer. De man des huizes weet als ervaringsdeskundige precies hoe dat gaat en stelt kordaat zijn diagnose als ik gekreukeld, hoestend en proestend uit bed rol "Ja, je zit duidelijk in De Tweede Dip". Goh.

Hoe dan ook, het resultaat is dat ik, na mezelf al een week naar kantoor gesleept te hebben en vroeg naar bed te zijn gegaan, ook het hele weekend als een vaatdoekje op de bank of in bed hang. Gelukkig wordt ondertussen alles uit de kast getrokken om de kleine man lekker bezig te houden, want die schijnt juist dit weekend uitgekozen te hebben voor een flinke energy boost. Lekker naar buiten en veel stempelen is het recept (stickers en stempels = goud!).

Ik kruip weer onder de wol. Als iemand een goed recept voor mij heeft; ik hou me aanbevolen ... van Harte.

Linking with Jodi.

The 52 Project: 9/52

Je gelooft me vast niet, na het zien van eerdere portretten, als ik je vertel dat Joris niet echt kan stil zitten. Hij is altijd druk bezig. Ik vraag me heel af en toe weleens af waarom we hem hebben leren lopen, want sinds dat moment lijken zijn voetjes niet meer te hebben stil gestaan. Tegenwoordig heeft hij ook 'klimmen en klauteren' en 'honderduit kletsen' (zodra hij één oog open heeft, staat Joris 'aan') aan zijn portfolio toegevoegd en je zult begrijpen dat we ons geen moment vervelen. 

Oké, misschien overdrijf ik een beetje, want er zijn heus wel wat momenten van rust. Hij kan ook super geconcentreerd bezig zijn. En als je de hele dag full power gaat, word je natuurlijk ook weleens moe. Dát zijn de momenten dat ik meestal mijn camera pak. Die momenten blijven nu eenmaal beter kleven dan zijn race-standje. Gevolg is wel dat er inmiddels best wat passieve en dromerige portretten voorbij zijn gekomen. Té lief natuurlijk (hier spreekt een totaal bevooroordeelde moeder), maar deze kleine nuance leek mij wel op z'n plaats. En note to self: actiefoto's maken! Inspiratie: Charli twirling in her dress. Zo mooi!

Linking with Jodi for the 52 Project.

The 52 Project: 8/52

Hallo! Ik was er eventjes tussenuit. Ik heb een hele leuke baan waarvoor ik al naar meerdere plaatsen in Europa ben geweest. Afgelopen week was dat een hele speciale plek in Barcelona. Een droom (daarover een andere keer meer)! 

Ik vind het heerlijk om te reizen, maar het is ook fijn om na zo'n trip weer gewoon thuis te komen. Dit keer was ik drie dagen weg. Zo lang was ik al een hele tijd niet - sinds de geboorte van Joris - van huis weggeweest.  

En dat was best even wennen. Toen zijn vader vertelde dat Joris een nachtje bij hem in bed wilde slapen omdat hij "z'n mamaatje" zo miste, had ik het best even zwaar. Waarmee het bewijs is geleverd dat ik echt een enorm weekdier ben geworden, ... want wat is nu drie dagen?!

Als ik 'm nu op bed leg, checkt hij voor de zekerheid wel (elke avond) even of ik niet weer met het vliegtuig weg ga :)

Linking with Jodi.

The 52 Project: 6/52

"Together is a wonderful place to be."

Helemaal niet scherp, maar I don't mind, de liefde is zó lief... Linking with Jodi.

The 52 Project: 5/52

* Niet storen a.u.b. *

Als Joris gepoetst en aangekleed is voor een nieuwe dag en mama een laatste poging doet er ook iets van te maken, kijkt hij nog even naar Cars (het was onvermijdelijk). Of zijn nieuwste ontdekking van dit moment: de Troetelbeertjes ... 

Er zijn wel bepaalde rituelen die in acht genomen moeten worden. Benodigdheden: stoel, dekentje (mét sliertjes), hydrofiel doek, speen. Check.

Dan gaat het als volgt: hij kruipt in zijn stoel onder z'n dekentje om eindeloos met die draadjes te frummelen (met hand, maar kan ook met voet), met een hydrofiel doek (graag in drieën gevouwen) om zijn oortje te kriebelen én als sluitstuk zijn speen waar bij voorkeur ook een doek aan geknoopt is. 

Het kan maar duidelijk zijn.

Linking with Jodi.

  

The 52 Project: 2/52

Oh boy, ik geloof niet dat Joris ooit stil staat. Dat en het feit dat ik eeuwig met mijn instellingen aan het klungelen ben, zorgt ervoor dat ik nog al eens een momentje mis. Én dus heel veel beelden blurry zijn.  

Toen ik dit las "... But guess what? You're going to miss moments. Every day. For as long as you're taking photo's. It's part and parcel of the experience - there's no getting around it." voelde ik mijn kwartje vallen. En weet je wat? In die reeks van beelden stuit ik soms ook zomaar ineens op iets moois. 

Week 2: mijn nieuwsgierige jongetje die standaard zegt "mama, ik wil niet douchen", maar ondertussen uren kan poedelen. 

Later als ik groot ben wil ik ook van deze sprookjesachtige beelden kunnen maken. En kijk deze mooie serie. Nog 50 weken om te oefenen ...

Linking with Jodi.

Project 52: the days are long, but the years are short

Voordat ik instapte heb ik lang getwijfeld of ik dat überhaupt wel moest doen. Is het wel verstandig om foto's van je kindje op het wereld wijde web te delen? Waarop ze wellicht tot in de lengte der dagen blijven staan en je niet goed weet welke reis ze nog meer afleggen? Waar hij ook niet zelf voor kiest, maar wat 'm eigenlijk wordt 'aangedaan'? Door mij. Natuurlijk met instemming van papa. 

Er zijn legio redenen om vooral niet mee te doen aan zoiets als Project 52: een persoonlijk foto-project waarbij je elke week een portret van je kindje maakt en deze online deelt. Laat ik voorop stellen dat ik alle meningen respecteer en heel goed begrijp als jij er voor kiest dat inderdaad niet te doen. Wat mij prikkelde om het tóch te doen was (onder andere) de uitspraak van Gretchen Rubin in haar boek The Happiness Project: "The days are long, but the years are short"

De initiator van Project 52 legt dit als volgt uit: "Indeed, our days of mothering babies and young children can be tiring and messy; a cycle of washing, settling, cleaning and playing. Sometimes they're monotonous and seemingly endless. But then, without so much as a blink, the sleepless nights and mornings at the park are over, and we're sending our children off to school, hesitantly cutting the metaphorical cord once again." 

En zo is het. Met het portretteren van je kindje leg je verschillende momenten vast. Je ziet zijn groei, zijn onschuld, zijn verwondering, zijn jeugd. Bijzondere momenten, maar ook de 'gewone' momenten. Je vangt de tijd in jullie eigen verhaal. Voor mij is het een extra motivatie - of noem het een stok achter de deur - om aan zo'n project als dit mee te doen. Ik sta er bewuster bij stil. 

Op deze manier heb ik een waardevolle reeks herinneringen vastgelegd. En heb ik mijzelf uitgedaagd (geïnspireerd door anderen) om dat steeds beter te doen. Terugkijkend op afgelopen jaar - waarin ik niet eens 52 portretten deelde, maar 'slechts' een stuk of 33 - voel ik ongelofelijke trots en dankbaarheid voor ons kleine, dappere mannetje die zich ontwikkelt tot een geweldige, leergierige, ondeugende en ondernemende peuter. 

Tegelijkertijd voel ik inderdaad ook iets van weemoed. Voor de tijd die zo snel verstrijkt. Als ik naar de foto's kijk, mis ik ook de kleinere versie van Joris. Vanaf het moment dat ik zijn kleine, warme lijfje voor het eerst in mijn armen kreeg. Het lijkt zó lang geleden. Ook in 2015 stap ik daarom weer in. Want als ik naar hem kijk, écht naar 'm kijk, dan staat de tijd even stil.

Bovenin het eerste portret van dit nieuwe jaar. Joris in de speeltuin met rode vingertjes van de kou. Hieronder een kleine selectie van mijn favorieten van 2014. Nieuwsgierig naar de rest? Als je in het zoekvenster rechts '52 Project' ingeeft, zie je ze allemaal. Mooie dag!

Christmas 2014

Follow my blog with Bloglovin

Boehoeeeee Christmas is over. I hope your days were as merry as ours. We surrounded ourselves with those we hold dear, we ate some (actually too much) delicious food, had some great Christmas presents and lots of laughter. It was magical. Speak soon!  

Linking with Jodi for Project 52. This is 51/52... the end is near.

Project 52 - week 47

Only five more weeks to go for Project 52! And although I made these pictures with my Iphone I suddenly had the urge to share them anyway, despite the poor quality. Normally I'm a bit more selective (one of the reasons I don't post a picture every week). And well, you think you will remember but in fact you don't... Especially these 'every day' moments. For example today, we had a perfect little morning walk in the forest close to our home. Joris loves the forest and I really loved seeing him enjoying himself, wandering around, collecting sticks for his bunnies, playing with the fallen leaves and chatting the whole way (about little people living in trees, lions and tigers). I'm very thankful for these great little moments of happiness.

Linking with Jodi for Project 52. What do you think, would you jump in on this kind of project next year? Love hearing your thoughts. I had (have) a hard time making pictures and posting every week. But when I look back it is such a precious collection...

Project 52 - week 44

Het eerste weekend van november voelde als april. Het was heerlijk. Deze foto's maakte ik zondagochtend bij Villa Augustus. Vanaf binnen zag ik mijn mannen staan en een gevoel van onvoorwaardelijke liefde en trots overviel me zomaar ineens. Gelukkig bedacht ik me ook nog dit moment vast te leggen. 

The first weekend of November felt like April. The weather was so soft and nice. I made these pictures at a lovely Hotel - Restaurant (with stunning garden) called Villa Augustus. When I saw my boys standing there I was suddenly overwhelmed with love. I'm so proud to be part of their tribe. And I'm glad I took these pictures. 

Linking with Jodi for Project 52. 

Just a prefect day

Het was mooi zacht herfstweer. Ideaal voor een wandeling. Na alle drukte van deze week besloten we daarom even uit te waaien op het strand. Joris vond het heerlijk. Na de wandeling lunchten we uitgebreid met vrienden, we speelden nog wat buiten, we bakten een cake en keken een filmpje. Een perfecte zondag! Mooie week allemaal. 

It was such lovely soft Autumn weather. Ideal for a walk outside. After this busy week we decided to go for a walk along the beach. Joris loved it. Afterwards we had lunch with friends, we played outside a bit more, we baked a cake and watched a movie. Just a perfect Sunday. Have a nice week!

Linking with Jodi for The 52 Project.

Project 52 - week 39

We tekenden vandaag in de tuin. Met stoepkrijt. Je favoriete onderwerpen van dit moment zijn (natuurlijk) auto's, de maan en - je specialiteit - een slang. Ik teken visjes en een walvis en jij maakt ze af met ogen en een mond. In opperste concentratie en met een blauwe neus.

We made some chalk drawings in the garden today. Your favourite subjects of this moment are (of course) cars, the moon and - your specialty - a snake. You like me to draw fish and a whale. You give all of them eyes and a mouth. Love your concentration doing this job. And your little blue nose. 

Linking with Jodi. Next week we gonna hit 40!  

Project 52 - week 38

"You are my sun, my moon and all my stars"

Linking with Jodi for Project 52. This is week 38.

Project 52 - week 35

Wij sloten de zomervakantie af met een heerlijk weekend in Zeeland. Samen met vrienden genoten we - tussen de buien door - vooral van het strand. Joris is er gek op! Zand is altijd een feestje. En een schommel op het strand natuurlijk helemaal. 

The last weekend of the summer holidays we visited 'Zeeland' with friends. When it didn't rain we enjoyed the beach. Joris loves the beach. All that sand and the sea; his absolute favorite. The big swing on the beach was especially fun.

Linking with Jodi for the Project 52. 

Project 52 - week 34

"You are loved" 

Tussen de regenbuien door fietst Joris op zijn nieuwe, rode fiets. De bak achterop is voor zijn regenjasje, want je weet maar nooit. Op mijn Instagram-account staat een te lief filmpje van Joris in actie.

When it doesn't rain Joris rides his new bike. He keeps his rain coat close by for if it's starts raining again. You never know these days. On my Instagram-account you can find a sweet little video of Joris in action. 

Linking with Jodi for Project 52.

Project 52 - week 33

Joris is twee jaar! De regen kwam zondag de hele dag met bakken uit de hemel (en dan dan te bedenken dat Joris zijn entree maakte toen het 36 graden was!), dus het zomerse tuinfeestje wat ik gepland had, zat er helaas niet meer in. Maar het mocht de pret niet drukken. Met z'n allen binnen was net zo leuk. Joris heeft enorm genoten van zijn dag!

Joris is two years! Unfortunately, it rained all day (can't believe I gave birth with 36 degrees!). The summer garden party I had in mind couldn't go through. But nevertheless we had great fun. With everybody inside it was kind of cozy. Joris had such a great day!

Linking with Jodi for Project 52.

Project 52 - week 32

Nog maar een weekje en dan wordt Joris twee jaar. Dankbaar, maar mijn mama-hart is deze week ook een heel klein beetje verdrietig. Ik kan me nog als de dag van gisteren herinneren dat ik - op een hele hete zomerdag - om 4 uur 's ochtends in de tuin zat en de zon door de wolken zag breken wetende dat we vanaf die dag een gezinnetje van drie zouden worden. 12 uur later was Joris er. En nu is hij al bijna twee...

Just one week to go and my little boy will turn two. I'm feeling grateful, but also al little bit sad. I remember the day that he was born so well. That day I sat in our garden at 4 o'clock in the morning - on a very hot summer day - and I saw the sun come up and it suddenly hit me that from then we were going to be a little family of three. Approximately 12 hours later he was born. And now he is almost two...

Linking with Jodi for this project. We are slowly counting down.